ἀναξιοπαθέω
ἀναξιοπαθέω, to be indignant at unworthy treatment
ἀναξιο-πᾰθέω,
- to be indignant at unworthy treatment, Str. 8.4.7 (v. l.), D.H. 4.11, J. AJ 15.3.2.
indignarse ante un trato injusto
ὧν δὲ τὸν δῆμον εὖ πεποίηκα ... ἀχθόμενοί τε καὶ ἀναξιοπαθοῦντες
• c. ac. compl. dir.
τὰς ἐκ τῆς ὑποψίας ἐπιμελείας ἀ.
• c. inf.
ἀναξιοπαθοῦντες δὲ τοιοῦτον ἔχειν βασιλέα
ἀναξιο·παθέω-ῶ [πᾰ] s’indigner d’un traitement injuste, Str. 361 ; DH. 4, 11.
Étym. ἀνάξιος, πάθος.
ἀναξιοπαθέω, unverdienter Weise dulden, sich über unverdiente Behandlung entrüsten, Jos.; Plut. Cat. min. 59 ; καὶ ἄχθομαι Dion.Hal. 4.11 ; Aesop. 104.