ἀναπαυτικός
ἀναπαυτικός, giving rest
ἀνα-παυτικός, ή, όν,
- giving rest, Ptol. Tetr. 20.
ἀναπαυτικός, ή, όν, qui donne du repos, Ptol. Tetr. 20 ; Bas. 3, 633 Migne.
Étym. ἀναπαύω.
ἀναπαυτικός, giving rest