Logeion | ἀνάπαυμα

ἀνά-παυμα, poet. ἄμπ-, ατος, τό,

repose, rest, μερμηράων Hes. Th. 55; κακῶν ἄμπαυμα μεριμνέων Thgn. 343; μόχθων Lyr.Oxy. 9iii4; πλάτας E. Hyps.Fr. 3iii14.
- - 2 resting-place, APl. 16.228 (Anyte); of a tomb, CIG 4623 (Syria), cf. Epigr.Gr. 453.3.
- II fallow land, PTeb. 115.3 (ii B. C.), PFay. 112.4 (i A. D.).
- - 2 the state of such land, ἐν ἀναπαύματι or ἀναπαύμασι PTeb. 61a385 (ii B. C.), PLond. 3.1223.8 (ii A. D.), BGU 1092.16 (iv A. D.).

I

1 descanso, reposo, pausa c. gen. μερμεράων Hes.l.c., κακῶν Thgn.l.c., μόχθων Lyr.Adesp.8c, TAM 4.303, πλάτας E.Fr.1.3.13 Bond.

2 lugar de descanso, sitio para descansar, AP 16.228 (Anyt.), de una tumba CIG 4623 (Siria), cf. Epigr.Gr.453.3.

II

1 barbecho ἐν ἀ[ναπ]αύ[μα]τι PTeb.61b.385 (II a.C.), PLond.3.1223.8 (II d.C.), BGU 1092.16 (IV d.C.).

2 campo en barbecho, PTeb.115.3 (II a.C.), PFay.112.4 (I d.C.).

*ἀνάπαυμα, poét. ἄμπαυμα, ατος (τὸ)

1 repos, Hés. Th. 55 ||

2 lieu de repos, A. Pl. 228.

Étym. ἀναπαύω.

ἀνάπαυμα -ατος, τό, poët. ἄμπαυμα [ἀναπαύω] rust.

ἀνάπαυμα, τό, die Ruhe, Erholung, Hes. ἄμπαυμα μερμηράων Th. 55 ; öfter bei sp.D., z.B. Anyt. 7 (Plan. 228).

ἀνάπαυμα ἀναπαύω

- - 1a repose, rest, Hes.; μεριμνῶν from cares, Theogn.
  - 2a resting-place, Anth.

Menu