ἀναύω
ἀναύω, to cry aloud
ἀναύω (αὔω B),
- = ἀναϋτέω, aor. ἀνήυσα, Dor. ἀνάϋσα Theoc. 4.37, A.R. 4.75.
ἀν·αύω, mettre le feu à, Phil. 2, 507.
ἀναύω, = ἀναϋτέω, nur aor., μακρὸν ἀνάϋσαν Theocr. 4.37 ; ἀνήϋσε Ap.Rh. 4.75.
ἀναύω
αὔω
- to cry aloud, Theocr.