ἀνορέα
ἀνορέα, ἡ, more common in Ion. form ἠνορέη (q.v.), Pi. O. 8.67, al., Theoc. 29.19.
valor en plu. muestras de valor
ἐξ ἐλπίδος πέταται ὑποπτέροις ἀνορέαις
ἀνορέαις ὑπερτάταις ἐπέβα παῖς Ἀριστοφάνεος
ἀνορέας δ' οὐκ ἀμπλακών
ὃς σβέσεν ἀνορέαν ἰσαυδέα
*ἀνορέα, v. ἠνορέη.
ἀνορέα, ἡ, s. die ion. Form ἠνορέ�, oft bei Pind.
ἀ¯νορέα (-ας, -ᾳ; -αις)
- 1manliness, courage ἀνορέας δʼ οὐκ ἀμπλακὼν O. 8.67 τοῦ μὲν ἀντίθεοι ἀρίστευον υἱέες υἱέων τʼ ἀρηίφιλοι παῖδες ἀνορέᾳ χάλκεον στονόεντʼ ἀμφέπειν ὅμαδον I. 8.25 ]Κάδμου στρατὸν καὶ Ζεάθου πόλιν, ἀκερσεκόμα πάτερ, ἀνορέας ἐπέτρεψας ἕκατι σαόφρονος (sc. of Teneros) Pae. 9.45 pl., manly exploits ὁ δὲ καλόν τι νέον λαχὼν ἁβρότατος ἔπι μεγάλας ἐξ ἐλπίδος πέταται ὑποπτέροις ἀνορέαις on the wings of his manly exploits P. 8.91 ἀνορέαις ὑπερτάταις ἐπέβα παῖς Ἀριστοφάνεος N. 3.20 ἀνορέαις δʼ ἐσχάταισιν οἴκοθεν στάλαισιν ἅπτονθʼ Ἡρακλείαις I. 4.11
ἀνορέα
- Doric for ἠνορέη.