ἄνοος
ἄνοος, without understanding, foolish, silly
ἄνοος, ον, contr. ἄνους, ουν,
- without understanding, silly, κραδίη Il. 21.441; ψυχή Pl. Ti. 44a, etc.; of persons, S. Ant. 99; ἄνους τε καὶ γέρων ἅμα ib. 281; πλοῦτος ἄ. wealth without wit, AP 9.43 (Parmen.): Comp. ἀνούστερος A. Pr. 987: Sup. ἀνούστατος Pherecr. 19D. Adv., Comp. ἀνουστέρως S. Fr. 589.1.
1 necio
κραδίη
ψυχή
πλοῦτον ἄ.
riqueza sin entendimiento
• de pers. insensato
ἄνους τε καὶ γέρων ἅμα
αὐτοί
ἄνθρωπος
ὁ Ἰακώβ
• sup. neutr. adv.
ὡς ἀνούστατα ... διαζῇν
2 que no tiene inteligencia de anim.
περιστερά
οὔτε ὁ νοῦς ἄλογος, οὔτε ἄνους ὁ λόγος
• que no presta atención
ὦτα παρέχω ἄνοα αὐτῷ
ἄ·νοος-ους, οος-ους, οον-ουν, insensé, irréfléchi, imprudent, en parl. de pers. Soph. Ant. 99, 281, etc. ; en parl. de choses (cœur, âme, etc.) Il. 21, 441 ; Plat. Tim. 44a ||
Cp. -ούστερος, Eschl. Pr. 987 ; Soph. fr. 514.
Étym. ἀ, νόος.
ἄνοος, zsgzn ἄνους, unverständig, sinnlos, κραδίη Il. 21.441. – Kompar. ἀνούστερος Aesch. Prom. 989. Oefter bei Plat. u. sonst.
ἄνοος
-ον
[ἀ-1 + νόος.]
Senseless, foolish Il. 21.441.
ἄνοος : silly, foolish; κραδίη, Il. 21.441.
ἄνοος
- without understanding, foolish, silly, Il., Soph., etc.:—comp. ἀνούστερος, Aesch.