ἀντίδουπος
ἀντίδουπος, re-echoing
ἀντίδουπος, ον,
- re-echoing, ᾄδειν A. Pers. 121 (lyr.); βοᾶν ἀντίδουπά τινι ib. 1040, parodied by Pl.Com. 27D.
contestado con golpes de pecho
βόα νυν ἀντίδουπά μοι
grita ahora cual eco de mis gritos en un estribillo ritual de duelo
• predic.
πόλισμ' ἀντίδουπον ᾄσεται
ἀντί·δουπος, ος, ον, qui renvoie le son, qui résonne, Eschl. Pers. 121 etc.
Étym. ἀ. δουπέω.
ἀντίδουπος, wiederhallend, Aesch. Pers. 120, 997, 1005.
ἀντίδουπος
- re-echoing, Aesch.; ἀντίδουπά τινι Aesch.