ἀντίδοξος
ἀντίδοξος, of a different opinion
ἀντί-δοξος, ον,
- of a different opinion or sect, Luc. Herm. 17, Aristaenet. 1.10; μάχη φορᾶς ἀ. Luc. Par. 29.
de opinión contraria o diferente
οἱ μὲν δὴ ἀ. οὐκ ἔλεγον
τὸν γὰρ ἀνέραστον οὐκ ἀπεικὸς ἀντίδοξον εἶναι
ἀντί·δοξος, ος, ον, qui est d’opinion contraire, Luc. Herm. 17, Par. 29 ; Aristén. 1, 10.
Étym. ἀ. δόξα.
ἀντίδοξος, (δόξα), entgegengesetzter Meinung seiend, Luc. Hermot. 17 ; Aristaen. 1.10.
ἀντίδοξος
δόξα
- of a different opinion or sect, Luc.