ἀντιδικέω
ἀντιδικέω, to dispute, go to law
- to be an ἀντίδικος, dispute, go to law, περί τινος X. Mem. 4.4.8; οἱ ἀντιδικοῦντες ἑκάτεροι the parties to a suit, Pl. Lg. 948d: abs., of the defendant, ἀντιδικῶν Ar. Nu. 776; ἀ. πρός τι or πρός τινα to urge oneʼs suit against . ., D. 28.17, 41.10, Is. 11.9; join issue, ἠντιδίκει ἦ μήν . ., c. acc. et inf., Lys. l.c.; oppose, rebut, διαβολαῖς D. 41.13; ἀλλήλοις prob. in Thugen. 1 D.
- II Pass., to be an object of dispute, Phot. p.147 R.
I
1 ser parte de un litigio c. περί y gen.
παύσονται δ' οἱ πολῖται περὶ τῶν δικαίων ἀντιλέγοντές τε καὶ ἀντιδικοῦντες
τῶν ἀντιδικούντων ἑκατέρων
de las partes de un litigio
• c. πρός y ac. de pers. o cosa promover un litigio contra
ἐλπίσασα δ' ... ἡμᾶς πρὸς αὐτὴν οὐκ ἀντιδικήσειν
πρὸς ἅπαντα ταῦτα
• tb. c. dat. οἱ ἀντιδικοῦντες los enemigos
κατάσχες τὰ ὄμματα τῶν ἀντιδικούντων μοι πάντων καὶ πασῶν
2 ser o actuar como acusado, defenderse
ὅπως ἀποστρέψαι' ἂν ἀντιδικῶν δίκην
πῶς γὰρ ἂν ἐγὼ νῦν ταῖς τούτων διαβολαῖς ἀντιδικοίην;
• c. inf. replicar defendiéndose
Ἄρχιππος ἠντεδίκει ἦ μὲν τὸν Ἑρμῆν ὑγιᾶ τε καὶ ὅλον εἶναι
II en v. pas. ser objeto de disputa
ἀντιδικούμενον τὸ παθητικόν, ἤγουν ἀμφισβητούμενον
1. procederen, met
2. als zijn verdediging aanvoeren,
- to dispute, go to law, περί τινος Xen.; οἱ ἀντιδικοῦντες the parties to a suit, Plat.; absol. of the defendant, Ar.; ἀντ. πρός τι or πρός τινα, to urge oneʼs suit against . ., Dem.