ἀντεραστής
ἀντεραστής, a rival in love
ἀντεραστής, οῦ, ὁ,
- rival in love, τινός Ar. Eq. 733; generally, rival, Pl. R. 521b, Arist. Rh. 1388a14:—fem. ἀντεράστρια, Gloss.
rival en el amor
τουτουί
τῶν τότε μεγίστων γάμων
por las bodas más ilustres de entoncesπρὸς τοὺς ἀνταγωνιστὰς καὶ ἀντεραστάς ... φιλοτιμοῦνται
ὑ[π'] ἀντεραστῶν μειρακίων
en el amor de una heteraπαγκρατιάζειν πρὸς τοὺς ἀντεραστάς
«εἴπερ οἱ Ἀντερασταὶ Πλάτωνός εἰσι» φησὶ Θράσυλλος
• rival en gener.
οἵ γε ἀντερασταὶ (τοῦ ἄρχειν) μαχοῦνται
ἀντ·εραστής, οῦ (ὁ) rival en amour, Ar. Eq. 733 ; Xén. Cyn. 1, 7 ; Plat. Rsp. 521b, etc. ; Arstt. Rhet. 2, 10, 6, etc.
Étym. ἀντεράω.
ἀντεραστής, ὁ, Nebenbuhler, Ar. Eq. 733 ; Xen. Cyn. 1.7 ; Plat. Rep. VII. 521b u. Sp.
ἀντεραστής
- a rival in love, τινός for another, Ar.: a rival, Plat.