ἀντιμέτωπος
ἀντιμέτωπος, front to front
ἀντιμέτωπος, ον,
- front to front, face to face, X. HG 4.3.19, Ages. 2.12, Hld. 9.16.
que está cara a cara, de frente
ἀ. συνέρραξε τοῖς Θηβαίοις
σφίσι ... ἀντιμέτωποι προσπεσόντες
ἀντι·μέτωπος, ος, ον, opposés front contre front, de front, Xén. Hell. 4, 3, 19 ; Ages. 2, 12 ; Hipp. 3, 11 ; DC. 71, 7, etc.
Étym. ἀ. μέτωπον.
ἀντιμέτωπος, (μέτωπον), mit entgegengekehrter Stirn, συνέρραξέ τινι, vom Angriff in der Front, Xen. Hell. 4.3.19 ; Ages. 2.12 ; Arr. An. 3.15.2.
ἀντιμέτωπος
μέτωπον
- front to front, Xen.