ἀντιπαρατάσσω
ἀντι·παρατάσσω, att. -τάττω (s. e. ἑαυτόν)
1 se ranger en bataille en face de (l’ennemi) Pol. 9, 26, 4 ||
2 p. suite, se mettre en rébellion, résister à, dat. Spt. 1 Esdr. 2, 22 ||
Moy. m. sign. Thc. 1, 63, etc. ; Xén. Hell. 1, 3, 5 ; Eschn. 90, 16.
ἀντιπαρατάσσω, dem Feinde gegenüber in Schlachtordnung aufstellen ; intr., sich, sc. ἑαυτόν, Pol. 9.26. – Gew. med., Thuc. 1.48 ; Xen. u. Folgd., wie Pol. 2.43, πρός τι ; Men. Ath. IV.172b.