ἀνυτικός
ἀνυτικός, to be accomplished, practicable
ἀνῠ-τικός, ή, όν,
- = ἀνυστικός, effective, X. Eq.Mag. 2.6 (Comp.), Oec. 20.22 (Sup.), Plb. 8.3.3 (Comp.); λόγοι S.E. M. 9.182 (Sup.); of persons, J. BJ 5.9.1 (Comp.), 1.17.8 (Sup.).
- 2 rapid, ἀνυτικωτέραν ποιεῖν τὴν κίνησιν Arist. PA 682b1. Adv. -κῶς [Longin.]Rh. p.190 H.
I
1 de cosas efectivo
τὸ παραγγέλλειν ... πολὺ ἁνυτικώτερον
2 eficiente de pers.
καταλιπὼν δὲ τοὺς ἀνυτικωτάτους τῶν ἑταίρων
II rápido
ἀνυτικωτέραν ... ποιεῖν τὴν κίνησιν
III adv. -ῶς de manera efectiva Longin.Rh.p.190.
ἀνυτικός, att. ἁνυτικός, ή, όν [ᾰῠ] c. ἀνυστικός, Xén. Œc. 2, 22, etc. ; M. Ant. 4, 50 ||
Cp. -ώτερος, Xén. Hipp. 2, 6 ; Arstt. P.A. 4, 6, 1, etc.
Sup. -ώτατος, Xén. Œc. 20, 22 ; Sext. 591 ; Diosc. Par. 2, 115, etc.
ἀνυτικός, = ἀνυστικός, Xen. Oec. 20.22 ; χρημάτισις M.Anton. 4.50.
ἀνυτικός
- to be accomplished, practicable, Xen.