ἀνύστακτος
ἀνύστακτος, vigilant
1 vigilante
ὀφθαλμός
ὁ δὲ μόνος ἀ. ... τὸν κοιμώμενον ... ἐπανέπαυσε
2 adv. -ως de manera vigilante Gr.Nyss.Eun.1.29.15, Procl.CP Arm.11.
ἀ·νύστακτος, ος, ον, sans sommeil, Nyss. 3, 602.
Étym. ἀ, νυστάζω.
ἀνύστακτος, ohne zu schlafen, Eudoc.