ἀνύπουλος
ἀνύπουλος, without disguise
ἀνύπουλος, ον,
- without disguise, Ph. 2.435; γνώμη without arrière-pensée, Chor. Milt. 50.
I no simulado
στοργῆς ἀνυπούλου γνωρίσματα
señales de amor auténticoἀνύπουλος· ἀνύποπτος
• neutr. subst.
τὸ τοῦ συνειδότος ἀψευδὲς καὶ ἀνύπουλον
• que no tiene segunda intención
γνώμη
II adv. -ως genuinamente
εἴ γε ἀ. καὶ καθαρῶς ... ὁμολογοῦσιν
ἀν·ύπουλος, ος, ον, qui ne cache pas de blessure, d’où non dissimulé, Phil. 2, 435, 469.
Étym. ἀν-, ὕπουλος.
ἀνύπουλος, ohne Arg, ohne Falsch, Hesych.