ἀξιότιμος
ἀξιότιμος, valuable
valioso
προσήκει δὲ τὸ φυλάττον τοῦ κτηθέντος ἀξιοτιμότερον εἶναι
ἀξιό·τιμος, ος, ον [τῑ] digne d’honneur, N. Dam. 88 ||
Cp. -ότερος, Xén. Ep. 2, 3 ; sup. -ότατος, App. Civ. 3, 19.
Étym. ἄ. τιμή.
ἀξιότιμος, [τῑ], (τιμή), ehrenwert, schätzbar, App.