ἀπάλαλκε
ἀπάλαλκε, to ward off
ἀπάλαλκε [πᾰ], 3 sg. aor. 2, opt. ἀπαλάλκοι: (with no pres., v. ἄλαλκε and cf. ἀπαλέξω):—
- ward off, keep off something from one, τί τινος Il. 22.348, cf. Od. 4.766; νόσους Pi. O. 8.85: later inf. ἀπαλαλκέμεν Theoc. 28.20: 2 sg. ἀπάλαλκες Q.S. 5.215.
apartar, alejar c. ac. compl. dir. y gen. separat.
σῆς γε κύνας κεφαλῆς
πῦρ νηῶν
μνηστῆρας
νόσους
ἀπάλαλκε , ἀπαλάλκοι: see ἀπαλέξω.
ἀπάλαλκε
aor2 with no pres. in use, v. ἄλαλκε
- to ward off something from one, τί τινος Hom.; Epic inf. ἀπαλαλκέμεν, Theocr.