ἀπαγόρευσις
ἀπαγόρευσις, failure of strength, exhaustion
ἀπαγόρευ-σις, εως, ἡ,
- prohibition, ἐπίρρημα -εύσεως D.T. 642.5, cf. A.D. Synt. 246.4, al.
- II failure of strength, exhaustion, Luc. Anach. 37, Plu. Ant. 45.
I
1 prohibición
ἡ μὲν γὰρ ἀ. περὶ ἁμαρτημάτων γίνεται
2 gram. negación del adv., D.T.642.5, cf. A.D.Synt.246.4.
II decaimiento
οἱ ... Πάρθοι τὴν εἰς γόνυ κλίσιν τῶν Ῥωμαίων ἀπαγόρευσιν ἡγούμενοι ... εἶναι
τὰ ὄρνεα διαπυκτεύοντα μέχρι τῆς ἐσχάτης ἀ.
ἀπαγόρευσις, εως (ἡ) [ᾰγ]
1 défense, interdiction, Phil. 1, 62, etc. ; Clém. 223, 26 ; en parl. des particules qui marquent l’interdiction de faire qqe ch. Dysc. Conj. 526, 11 ; D. Thr. 642, 5 ||
2 fatigue, défaillance, Plut. Ant. 45 ; Luc. Gymn. 37.
Étym. ἀπαγορεύω.
ἀπαγόρευσις, ἡ,
1) das Verbieten, Sp.
2) die Ermüdung, Erschöpfung, Plut. Ant. 45 ; Luc. Gymn. 37.
1) das Verbieten, Sp.
2) die Ermüdung, Erschöpfung, Plut. Ant. 45 ; Luc. Gymn. 37.
ἀπαγόρευσις
from ἀπαγορεύω
- failure of strength, exhaustion, Plut., Luc.