Logeion | ἀπαγορεύω

ἀπαγορεύ-ω, mostly in pres. and impf. only (ἀπερῶ being used as fut. by correct writers, ἀπεῖπον as aor., ἀπείρηκα as pf., and ἀπορρηθήσομαι, ἀπερρήθην, ἀπείρημαι as Pass. fut., aor., and pf.): aor. ἀπηγόρευσα Pl. Tht. 200d (v.l.), D. 40.44, 55.4, freq. in later writers: pf. ἀπηγόρευκα Arist. Phgn. 808a11, Plu. Suav. 2.1096f, etc.; Arist. (v. infr.) has pf. Pass. ἀπηγορευμένος:—

forbid, μὴ ποιεῖν τι Hdt. 1.183, 3.51, Ar. Ach. 169, etc.; ἀ. τινὶ μὴ ποιεῖν Hdt. 4.125, Pl. Prt. 334c, al.; ἀ. μηδένα βάλλειν X. Cyr. 1.4.14; τινὶ ποιεῖν τι D.S. 20.18; ἔμοιγε ἀπηγόρευες ὅπως μὴ . . ἀποκρινοίμην Pl. R. 339a; τοῦ νόμου ἀπαγορεύοντος ἐάν τις . . Lys. 9.6; ἀ. τι Id. 10.6; περὶ ὧν ὁ νόμος ἀ. μὴ κινῶσιν Arist. Pol. 1298a38; τὰ ἀπηγορευμένα things forbidden, ib. 1336b9, cf. S.E. P. 1.152.
- - 2 dissuade, πολλὰ ἀπαγορεύων οὐδὲν ἤνυε Hdt. 9.66, cf. 3.124; ἀ. τινί τι Plu. Arat. 35.
- II intr., bid farewell to, c. dat., ἀ. τῷ πολέμῳ give up, renounce war, Pl. Mx. 245b: c. acc., τὴν ἀγκιστρείαν Aristaenet. 1.17; lose, στρώματα εἰς τὴν βαφήν Eun. VS p.487 B.: c. part., give up doing, οὔτε λέγων οὔτε ἀκούων ἀ. X. Cyn. 1.16: also, grow weary of, ἀ. θεώμενος Id. Eq. 11.9: abs., give up, flag, fail, Pl. R. 368c, 568d, Tht. 200d (answering to ἀπεροῦμεν above); ἀ. γήρᾳ by old age, X. Eq.Mag. 1.2; ἀ. ὑπὸ πόνων to be exhausted by . ., Id. An. 5.8.3; ταχὺ ἀ. οἱ ἵπποι Arist. IA 712a32; ἀ. πρὸς στρατείαν Plu. Cor. 13; πρὸς κρύος Luc. Anach. 24, cf. Eun. Hist. p.272 D.: also of things, τὰ ἀπαγορεύοντα worn out and useless, X. Cyr. 6.2.33.
- III make an announcement, proclamation from, ἀπὸ τῶ λάω ὧ ἀπαγορεύοντι Leg.Gort. 10.36, 11.13.

I ref. a alguien distinto del suj. prohibir c. μή más inf. μὴ κινέειν τὸν ἀνδριάντα cambiar la estatua de sitio Hdt.1.183, μή μιν δέκεσθαι Hdt.3.51, μὴ ποεῖν ἐκκλησίαν Ar.Ach.169, τοὺς ὑπευθύνους μὴ στεφανοῦν Aeschin.3.11, μὴ διαιτᾶν D.40.44, μηδένα βάλλειν X.Cyr.1.4.14

• c. dat. y μή más inf. Σκύθῃσι μὴ ἐπιβαίνειν Hdt.4.125, τοῖς ἀσθενοῦσιν μὴ χρῆσθαι ἐλαίῳ Pl.Prt.334c, τοῖς ὠνουμένοις μὴ ὠνεῖσθαι Is.2.28, c. inf. sin neg. ὁ δὲ νόμος ἀπαγορεύων (συμπρίασθαι) Lys.22.7, ἄλλο λέγειν Chrysipp.Stoic.2.49, στρατιώταις πυρὰ κάειν D.S.20.18

• c. subord. c. μή: ἔμοιγε ἀπηγόρευες ὅπως μὴ τοῦτο ἀποκρινοίμην Pl.R.339a, ὁ νόμος ἀπαγορεύει μὴ κινῶσιν Arist.Pol.1298^a38, id. sin μή: τοῦ νόμου ἀπαγορεύοντος ἐάν τις ἀρχὴν ... λοιδορῇ Lys.9.6

• c. dat. de pers. ἐάντε τις ἀπαγορεύῃ τῷ δράσαντι ταῦτα ἀνθρώπων καὶ ἐὰν μή Pl.Lg.871a

• c. ac. de cosa y dat. de pers. αὐτῷ τὴν στρατείαν ἀπαγορεύων Plu.Arat.35

• c. ac. int. πολλὰ ἀπαγορεύων οὐδὲν ἤνυε Hdt.9.66, cf. 3.124, ταῦτ' ἀπαγορεύειν Lys.10.6, 11.3

• c. ac. int. y dat. πολλὰ τοῖς φαύλοις Chrysipp.Stoic.3.140

• part. pas. subst. τὰ ἀπηγορευμένα las cosas prohibidas Arist.Pol.1336^b9, S.E.P.1.152, τὰ ἀ. ἡμῖν κατὰ τὸν νόμον LXX 4Ma.1.34, παρὰ τὰ ἀπηγορευμένα contra las prohibiciones, PFay.106.8 (II d.C.).

II ref. al suj.

1 renunciar a, rehusar, rechazar c. dat. de cosa ἑώρα Λακεδαιμονίους τῷ κατὰ θάλατταν πολέμῳ ἀπαγορεύοντας Pl.Mx.245b

• c. ac. de cosa δημόσια γράμματα Sol.Lg.76a, τῆν ἐμὴν ἀγκιστρείαν Aristaenet.1.17.25

• c. suj. de cosa perder στρώματα ... τὴν ... βαφὴν ἀπαγορεύοντα Eun.VS 487.

2 c. part. cansarse de, dejar de οὔτε λέγων οὔτ' ἀκούων ... ἀ. X.Cyn.1.16, θεώμενος X.Eq.11.9, οὐκ ἀ. θεραπεύοντες Isoc.10.56.

3 abs. disminuir, retroceder A.Th.840, αὐτῶν ἡ τιμή Pl.R.568c

• echarse atrás, desfallecer de pers. ἀπαγορεύειν καὶ μὴ βοηθεῖν Pl.R.368c, cf. Arist.IA 712^a32, X.An.5.8.3, c. dat. instrum. γήρᾳ ἀπαγορεύειν renunciar (a montar a caballo) a causa de la edad X.Eq.Mag.1.2

• c. prep. negarse πρὸς στρατείαν Plu.Cor.13

• decaer πρὸς κρύος Luc.Anach.24

• c. dat. ταῖς κινήσεσιν ἀπηγορευκώς débil de movimientos Arist.Phgn.808^a11

• part. subst. τὰ ἀπαγορεύοντα cosas inútiles X.Cyr.6.2.33.

4 estar privado de c. gen. τῆς ἐμῆς μετοχῆς PMasp.97ue.D.78, ταύτης SB 5939.2.

ἀπ·αγορεύω (impf. ἀπηγόρευον, f. ἀπαγορεύσω, ao. ἀπηγόρευσα, pf. ἀπηγόρευκα ; pass. ao. ἀπηγορεύθην, pf. ἀπηγόρευμαι) [ᾰγ]

I tr.

1 défendre, interdire : τι, Plut. Rom. 2, qqe ch. ; avec une prop. inf. τινὰ ποιεῖν, Xén. Cyr. 1, 4, 14, à qqn de faire, etc. ; avec μή et l’inf. interdire de, Hdt. 1, 183, etc. ; τινὶ μὴ ποιεῖν, Hdt. 4, 125 ; Xén. Cyr. 1, 4, 13, etc. ; ou τινὶ ποιεῖν, DS. 20, 18, interdire à qqn de faire, etc. ; avec μή et le sbj. ou l’opt. Arstt. Pol. 4, 14, 8 ; avec ὅπως μή et le sbj. ou l’opt. Plat. Rsp. 330a ||

2 dissuader : τι, Hdt. 9, 66, de qqe ch. ; τινί τι, Plut. Arat. 35, qqn de faire qqe ch. ||

II intr.

1 renoncer à : πολέμῳ, Plat. Menex. 245b, renoncer à une guerre ; avec un part. οὐδεὶς ἀπαγορεύει θεώμενος, Xén. Eq. 11, 9, personne ne se lasse de regarder ; abs. renoncer, abandonner, faire défaut, Plat. Rsp. 368c ||

2 p. suite, se laisser aller à, succomber à : γήρᾳ, Xén. Hipp. 1, 2, à la vieillesse ; ὑπὸ πόνων, Xén. An. 5, 8, 3, succomber à la fatigue ; πρός τι, Plut. Cor. 3 et 13, Cæs. 17 ; Luc. Gymn. 24, Herm. 23 ; εἴς τι, Plut. Alex. 47, reculer devant qqe ch. ; en parl. de choses : τὰ ἀπαγορεύοντα, Xén. Cyr. 6, 2, 33, objets vieillis et hors d’usage ||

➳ Pf. act. réc. ἀπηγόρευκα, Arstt. Physiogn. 3, 8 ; Plut. M. 1096, etc. ; pf. pass. réc. ἀπηγορευμένος, Arstt. Pol. 7, 17, 9. Les Att. emploient de préférence : f. ἀπερῶ (ion. ἀπερέω, Hdt. 7, 205) ; ao. 2 ἀπεῖπον ; rar. ao. 1 ἀπεῖπα, Soph. Ant. 505 (et ion. Hdt. 3, 153) ; pf. ἀπείρηκα ; pass. f. ἀπορρηθήσομαι ; ao. ἀπερρήθην.

Étym. ἀ. ἀγ.

ἀπ-αγορεύω, alleen praes.-stam; zie ἀπειπεῖν voor aor., perf. en fut.
1. verbieden, met acc. van zaak: ταῦτα ἀ. die dingen verbieden Lys. 10.6; met (dat. van pers. en) μή + inf.: ἀπηγόρευον Σκύθῃσι μὴ ἐπιβαίνειν τῶν … οὔρων ze verboden de Scythen om de grens te betreden Hdt. 4.125.4; met AcI: ἀπηγόρευε μηδένα βάλλειν hij verbood dat iemand schoot Xen. Cyr. 1.4.14; met ὅπως μή + conj. of opt.: ἔμοιγε ἀπηγόρευες ὅπως μὴ τοῦτο ἀποκρινοίμην je verbood me om dat te antwoorden Plat. Resp. 339a; ontraden, met μή + inf.: ἀ. μὴ κινέειν τὸν ἀνδριάντα ontraden om het beeld te verplaatsen Hdt. 1.183.3; met dat. en acc.: αὐτῷ τὴν στρατείαν ἀ. hem de veldtocht ontraden Plut. Arat. 35.6; abs.: πολλὰ … τῶν μαντίων ἀπαγορευόντων terwijl de zieners het nadrukkelijk ontrieden Hdt. 3.124.1.
2. afzien van, opgeven, met dat.: τῷ κατὰ θάλατταν πολέμῳ ἀ. de oorlog op zee opgeven Plat. Menex. 245b; intrans. het erbij laten zitten, het laten afweten, met prep. bep.: πρὸς μηδένα πόνον ἀ. voor geen enkele ontbering terugdeinzen Plut. Cor. 2.2; ὑπὸ … πόνων πολλῶν ἀ. uitgeput raken van de vele ontberingen Xen. An. 5.8.3; abs.: ἀπαγορεύει αὐτῶν ἡ τιμή hun eergevoel laat het afweten Plat. Resp. 568d; subst.: τὰ ἀπαγορεύοντα dingen die het begeven Xen. Cyr. 6.2.33.

ἀπαγορεύω, (aor. ἀπηγόρευσα Plat. Theaet. 200d, gew. ἀπεῖπον ; perf. ἀπηγόρευκα Luc., gew. ἀπείρηκα ; fut. ἀπερῶ),
1) untersagen, verbieten, τινός Stob. Flor. 44.12 ; Her. 3.124 ; Σκύθῃσι, μὴ ἐπιβαίνειν 4.125, u. so öfter mit μή u. inf.; Ar. Ach. 169 Aeschin. 1.10 Plat. Prot. 334c ; μηδένα βάλλειν Xen. Cyr. 1.4.14 ; so immer bei Dem.; ὅπως μή Plat. Rep. I.339a ; τί Arist. Pol. 7.15.6 ; τινὶ τὴν στρατείαν, Jem. von dem Feldzuge abreden, Plut. Arat. 35.
2) entsagen, sich lossagen von etwas, es aufgeben, τῷ κατὰ θάλατταν πολέμῳ Plat. Menex. 245b ; πρὸς κρύος Luc. Gymn. 24 ; πρὸς πόνον Plut. Cor. 3 ; öfter εἰς στρατείαν, Alex. 47 ; c. partic., οὔτε λέγων οὔτε ἀκούων ἀπαγ. Xen. Cyn. 1.16, nicht mehr im Stande sein, wo es überall übergeht in die Bdtg
3) intr., versagen, ermatten, Plat. Theaet. 200d ; ἡ τιμή Rep. VIII.568c ; ὑπὸ πόνων ἀπαγορεύοντες, durch Anstrengungen erschöpft, Xen. An. 5.8.3 ; oft bei Sp., bes. Luc.; öfter mit partic., ἐσθίων Saturn. 22. Auch von Sachen, τὰ ἀπαγορεύοντα, das Abgenützte, unbrauchbar Gewordene, Xen. Cyr. 6.2.33.

ἀπαγορεύω mostly in pres. and impf.

- Ito forbid, ἀπ. τινὰ μὴ ποιεῖν τι Hdt., Attic; τινά Xen.
- - 2to dissuade, Hdt.
- IIintr. to bid farewell to, c. dat., ἀπαγ. τῶι πολέμωι to give up, renounce war, Plat.; c. part. to give up doing, Xen.:—absol. to give up, fail, sink, Xen.; of things, τὰ ἀπαγορεύοντα worn out and useless, Xen.

Menu

Word wheel

ἀπαγορεύω

Saved

Recent