ἀπεμέω
ἀπεμέω, to spit up, vomit forth
ἀπεμέω, Ep. aor. -εσσα,
- spit up, vomit forth, Il. 14.437, Hp. Aff. 15, Opp. H. 1.560, Arist. Pr. 871a21, Ael. NA 9.66, Luc. Cont. 7, Gal. 14.163:—Pass., ἀπεμούμενα Arist. Pr. 926b26.
vomitar, arrojar
αἷμ'
χολήν
τὸ πλήρωμα ... τοῦ αἵματος
ἰόν
• en v. pas., Hp.Aff.27, Dent.5, Arist.Pr.926b26
• fig. ref. a palabras
ἀ. τῶν ῥαψῳδίων τὰς πολλάς
ματαίω
ἀπεμέω-ῶ (f. -έσω, ao. ἀπήμεσα) vomir, rejeter, Il. 14, 437 ; Opp. H. 1, 560 ; Arr. Cyn. 9, 1 ; Luc. Charid. 7 ; Gal. 14, 163, etc. ||
➳ Ao. 3 sg. épq. ἀπέμεσσεν, Il. l. c.
ἀπεμέω, (ἐμέω), wegspeien, auswerfen, αἷμʼ ἀπέμεσσεν Il. 14.437, Aristarchs Lesart u. die der meisten andern alten Ausgaben, bestätigt durch 15.11 αἷμʼ ἐμέων ; Zenodot las αἷμʼ ἀπέμασσεν, s. Scholl. Ariston. 15.11, Scholl. Didym. 14.437 ; – als Tmes. ἄπο σφαγῆς ἐμῶν Aesch. Ag. 1581 ; auch in sp. Prosa, Luc. Cont. 7 ; Ael. N.A. 9.66.
†ἀπεμέω
[ἀπ-, ἀπο- 1.]
3 sing. aor. ἀπέμεσσε.
To vomit forth, throw up: αἷμα Il. 14.437.
ἀπεμέω : only aor. ἀπέμεσσεν, spat out, Il. 14.437†.
ἀπεμέω
- to spit up, vomit forth, Lat. evomere, Il.