ἀπέμφασις
ἀπέμφασις, incongruity, absurdity
ἀπέμ-φᾰσις, εως, ἡ,
- incongruity, absurdity, Str. 10.2.12; contradiction, εἰς -σιν περικλείεσθαι S.E. M. 11.162.
1 incongruencia, inconsistencia
ἔχει (Homero) μὲν οὖν ἀπεμφάσεις τοιαύτας
περικλείεσθαι ... εἰς ἀ.
εἰς ἀ. αὐτοῖς ὁ λόγος χωρεῖ
διὰ τὴν ἀ. τῆς λέξεως
2 representación aparentemente falsa
op. ἔμφασις
οὐ τὸ ὑποκείμενον διὰ τῆς ἀ. ἔγνωμεν
ἀπέμφασις, εως (ἡ) [φᾰ] apparence éloignée de, d’où invraisemblance, absurdité, Sext. P. 3, 61, etc. ; Clém. 367 ; au plur. Str. 454.
Étym. ἀπεμφαίνω.
ἀπέμφασις, ἡ, die Unangemessenheit, Sp.; Widerspruch, Strab.