ἀπεμφαίνω
ἀπεμφαίνω, to be incongruous, inconsistent
- to be incongruous, inconsistent, Plb. 6.47.10, A.D. Synt. 324.23; ἀπεμφαῖνον incongruous, Stoic. 2.51, Str. 8.3.17, Jul. Or. 7.217c, Dam. Pr. 229; to be absurd, A.D. Synt. 47.8, S.E. P. 3.112; -οντες θρῆνοι discordant, Marin. Procl. 33; of verses faulty in metre, Aristid.Quint. 1.28; τοῦ ἀπεμφαίνοντος ὀνόματος of a word similar in meaning but different in form (?), Demetr.Lac. Herc. 1012.74:—Pass., to be distinguished, A.D. Pron. 46.1.
- II display, ἀλαζονείαν . . διὰ τῶν προσώπων Malch. p.397 D.
I intr.
1 ser absurdo o incongruente en ref. a lo lógico
ἡ σύγκρισις τῶν ἀψύχων τοῖς ἐμψύχοις
ὃ καὶ αὐτὸ τῶν ἀπεμφαινόντων
τὸ γὰρ ἐν τοῖς μύθοις ἀπεμφαῖνον
τῶν ἀπεμφαινόντων θρήνων
• esp. en la forma
ἀπεμφαῖνον
es absurdo
2 apartarse de lo normal, discrepar, ser defectuoso, diferir en ref. a la norma
παραστῆσαι δὲ αὐτοῦ τὴν δύναμιν καὶ διὰ τῶν ἀπεμφαινόντων θέλοντες
queriendo demostrar su poder también por defectosτὸ ζῶον οὐ πολὺ ἀπεμφαῖνον ἀετοῦ
• en gram. y métr. ser irregular o defectuoso
οὐκ ἀπεμφαίνει ὁ λόγος
τὰ τοῦ τόνου ἀπεμφαίνοντα
II tr. mostrar, esclarecer, aclarar
ἀλαζονείαν διὰ προσώπων
• abs.
οὐ τοῦ ἀπεμφαίνοντος ὀνόματος [συ]νταττομένου
• en v. pas.
ἵν' ἡ σύνθετος ἀπεμφαίνοιτο
ἀναμφιβόλως ἀπεμφάνθη ἡ ἀρετή