ἀπολλύω
I c. ac. de pers.
1 matar
πρὸ μοίρας τοὺς ζῶντας
2 echar a perder, perder
αὑτόν
τριακοσίους Ἀθηναίων
τὸν πατέρα μου
II c. ac. de cosa perder
ἑτέραν ναῦν
τὰ σφέτερ' αὑτῶν
• malgastar
τὰ μὴ προσήκοντα
III abs. causar destrucción
τὸ ... ἀπολλύον καὶ διαφθεῖρον πᾶν
todo lo que causa destrucción y corrupción
ἀπολλύω (seul. prés. Thc. 4, 25 ; Arstt. Pol. 4, 12, 6, et impf. And. 8, 37) c. ἀπόλλυμι.
ἀπολλύω, = ἀπόλλυμι.