ἀπορρητέον
ἀπορρητέον, one must prohibit
ἀπο-ρρητέον, (ἀπερῶ)
- one must prohibit, D.Chr. 7.133.
hay que prohibir D.Chr.7.133.
ἀπορρητέον, vb. d’ἀπορρηθῆναι, D. Chr. 1, 207.
ἀπορρητέον, one must prohibit
hay que prohibir D.Chr.7.133.