ἀπορρέω
ἀπορρέω, to flow
- flow or run off, ἀπό τινος Hdt. 4.23; ἐκ κρήνης Pl. Criti. 113e, etc.: abs., stream forth, of blood, A. Ag. 1294; τὸ ἀπορέον the juice that runs off, Hdt. 2.94, 4.23; φλόγα τῶν σωμάτων -ουσαν Pl. Ti. 67c; λιγνὺς ἀπὸ τῆς φλογὸς ἀ. emanating from, Arist. Mete. 374a25, cf. Mu. 394a13: metaph., ὥσπερ ἐκ πηγῆς ἀ. τῆς ἡμερότητος Plu. Cat.Ma. 5; τὸ ἀπορρέον ἐκ νοῦ λόγος Plot. 3.2.2.
- II fall off, of fruit, Hdt. 1.193; feathers, Pl. Phdr. 246d; leaves, D. 22.70; hair, Arist. HA 518a14; flesh, σάρκες ἀπʼ ὀστέων ἀπέρρεον E. Med. 1201: generally, run to waste, Plot. 2.1.3; of riders, ἀπορρυέντες εἰς γῆν Plu. Eum. 7, cf. Pyrrh. 30, al.
- 2 fall away, decay, perish, ἀ. δαίμων, ἀ. μνῆστις, S. El. 999, Aj. 523; τῶν καλῶν ἡ μνήμη ταχέως ἀπορρεῖ Longin. 33.3.
- 3 of persons, fall away, drop off from, ἀλλήλων Pl. Lg. 776a; ἀπό τινος Plb. 5.26.11; τῆς αὐλῆς Plu. Arat. 51: abs., slip away, decamp, Plb. 5.15.7.
- 4 fall away, decline from, τῆς δόξης Plu. Apophth.reg. 2.199a.
- 5 Astrol., to be ‘separated’, ἀπό . . Serapio ll.cc.
I
1 de líquidos fluir, manar
αἵματα
ὥσπερ ἐκ πηγῆς πλουσίας ἀπορρεῖ τῆς ἡμερότητος
• muy frec. en medic., ref. a procesos fisiológicos y morbosos
τὸ αἷμα
τὸ πύον
ὑγρὴ γίνεται καὶ ἀπορρέει μυξῶδες καὶ γλισχρόν
ὁ ἰχώρ
ὁ γόνος
2 fil. emanar de las partículas que permiten la sensación
ἃ ... χρόας ἐκαλέσαμεν, φλόγα τῶν σωμάτων ἀπορρέουσαν
lo que llamamos colores, una llama que emana de los cuerposδοκεῖ ... τοῦ πυρὸς ἀπορρεῖν
parece que se producen emanaciones del fuegoὀσμὴν ... ἀπὸ τῶν λεπτῶν ... ἀπορρεῖν
• en el neoplatonismo
τὸ ἀπορρέον ἐκ νοῦ λόγος
3 astrol. influir de un astro en la vida humana, Paul.Al.38.3.
II
1 de objetos y personas caerse el fruto, Hdt.1.193, Androt.77, plumas, Pl.Phdr.246d,
φύλλα
εἰς γῆν
ἵππου
• desprenderse
σάρκες ἀπ' ὀστέων
ἀπὸ γυίων σάρκες
• de líquidos colarse Dsc.5.75.
2 gener. de abstr. desaparecer, perderse, extinguirse
ἄν]θος ... παρθενήιον καὶ χάρις
δαίμων
μνῆστις
τῶν καλῶν (ἡ μνήμη)
(πῦρ)
3 de pers. desvariar Aq.Ie.17.11.
III de pers. alejarse espiritualmente c. gen.
ἀλλήλων
τῶν ἱλαρῶν καὶ προσηνῶν
τῆς ἐπιφορᾶ[ς
• gener. alejarse
ἀπ' αὐτοῦ
τῆς αὐλῆς
• abs. escabullirse, fugarse Plb.5.15.7
• astrol. apartarse
παρατηρεῖν ... ἀπὸ τίνος ἡ σελήνη ἀπέρρευσεν
• fig. decaer, declinar
τῆς δόξης
1. uit ... stromen, uit ... vloeien, met gen.; afvallen, van fruit en bladeren;
2. verdwijnen; overdr.:
3. weggaan van, zich terugtrekken van,
- Ito flow or run off, stream forth, Hdt., Aesch.; ἀπό τινος Hdt.; ἔκ τινος Plat.
- IIto fall off, as fruit, feathers, leaves, etc., Hdt., Attic
- 2to die away, fade from remembrance, Soph.