ἀπορριπτέω
tirar, echar
καρπόν
(τὰ σημεῖα)
• fig. en v. pas.
πρὸς τοὐ[ν]αντίον κακόν
ἀπορριπτέω-ῶ (seul. prés. et impf.) c. le suiv. Xén. Hell. 5, 4, 42 ; Plut. Cato ma. 5 ; etc.
ἀπορριπτέω, [ῑ], praes. u. impf., = ἀπορρίπτω, Xen. Hell. 5.4.42 ; Plut. Cat. mai. 5 u. a.Sp.