ἀπορρέμβομαι
ἀπορρέμβομαι, wander from
ἀπορρέμβομαι,
- wander from, c. gen., τῆς παρατηρήσεως M.Ant. 3.4: abs., hesitate, Id. 4.22.
errar c. gen.
τῆς τοῦ ἰδίου ἡγεμονικοῦ παρατηρήσεως
• abs. divagar, despistarse M.Ant.4.22.
ἀπο·ρρέμβομαι (seul. prés.) se laisser étourdir, être ahuri, M. Ant. 3, 4 ; 4, 22.
ἀπορρέμβομαι, abschweifen, schwanken, M.Anton. 3.4, 4.22.