ἀπορφανίζω
ἀπορφανίζω, bereave, pass. to be orphaned
ἀπορφᾰνίζω,
- bereave, τινὰ παιδός BCH 46.345:—Pass., to be orphaned, A. Ch. 249; ἀπό τινος ἀ. to be torn away from . ., 1 Ep.Thess. 2.17.
1 privar, separar de un pariente c. ac. y gen. separat.
οἰκτρὰν Εἰράναν ἁβρᾶς παιδὸς ἀπορφανίσας
ἑαυτοὺς ἀπὸ τοῦ Θεοῦ
2 en v. med.-pas. quedar huérfano
τοὺς δ' ἀπωρφανισμένους νῆστις πιέζει λιμός
• c. gen. ser privado en lit. crist.,
ἀδελφῶν ἀπορφανισθέντες
ἐάν τις ... ἀπορφανισθῇ προνοίας αὐτοῦ (Θεοῦ)
τῆς τοῦ Θεοῦ βοηθείας
ἀπ·ορφανίζω [φᾰ] (seul. ao. pass. ἀπωρφανίσθην, NT. ; part. pf. pass. ἀπωρφανισμένος, Eschl. Ch. 249) rendre orphelin, d’où, en gén., priver de.
ἀπορφανίζω, verwaisen, Aesch. Ch. 247 ; NT, I. Thessal. 2.17.
Strong 642
*
to be bereaved (prop., of a parent, Lft., Notes, 36); metaph., I Th 2:17 (where Field thinks it = χωρισθέντες, Notes, 199).†
ἀπορφανίζω
- Pass., to be orphaned or bereaved, Aesch.; ἀπό τινος ἀπ. to be torn away from one, NTest.