ἀποσαλεύω
ἀποσαλεύω, to lie in the open sea, to ride at anchor
- lie in the roadstead, ride at anchor, Th. 1.137; ἐπʼ ἀγκύρας D. 50.22, cf. Arist. HA 523b33, PA 685a34: metaph., ἀ. ἐν φόβοις J. BJ 7.3.4; keep aloof from, Plu. Am. prol. 2.493d.
- b ἀποσαλεύσας· ἐπιτηρήσας, Hsch., EM 125.48.
- 2 trans., shake, cause to move, Gal. 6.141:—Pass. (with fut. -σαλεύσομαἰ, to be loosened, shaken away, Ruf. Ren.Ves. 12.3; be shaken from oneʼs opinion, Arr. Epict. 3.26.16.
I intr.
1 mar. fondear
ἀποσαλεύσας ἡμέραν καὶ νύκτα ὑπὲρ τοῦ στρατοπέδου
ἐπ' ἀγκύρας
κατόπιν τῶν μαχομένων ἀποσαλεύουσα
• de los cefalópodos
βαλλόμεναι πρός τινα πέτραν ὥσπερ ἀγκύρας ἀποσαλεύουσιν
echando (sus tentáculos) como anclas a una roca, se mantienen sujetos
• fig.
ἐν φόβοις
2 moverse, apartarse, removerse c. gen.
τοῦ κατὰ φύσιν
ἀποσαλεῦσαί τε καὶ μετακινῆσαι τῆς ἕδρας
οὕτω γὰρ ἀποσαλεύσεται λίθος
μὴ ἀποσαλεύεσθαι διὰ σοφισμάτων
II tr.
1 vigilar, cuidar de
χηνάγρια
2 soltar, desamarrar
τὴν ὀλκάδα τοῦ λιμένος
• fig. aflojar, deshacer
τὴν τοῦ νομικοῦ γράμματος σκιάν
2) sich von etwas entfernt halten, τινός Plut. am.prol. p. 71 (i. A.). – Med., ebenso, Arr. Epict. 3.26.
- to lie in the open sea, to ride at anchor, Thuc., Dem.