ἀποσκληρύνω
ἀποσκληρύνω, harden
ἀποσκληρ-ύνω,
- harden, Hp. Coac. 515:—Pass., Arist. Mir. 836b5, Thphr. CP 3.16.2; ἀπεσκληρυμμένοι, gloss on ναρκώδεις, Erot.
medic. resecar los tejidos y de ahí endurecer
αἱ τοιαῦται καθάρσιες ἀποσκληρύνουσιν
• en v. med. endurecerse Arist.Mir.836b5, Thphr.CP 3.16.2,
αἰγὸς στέρφος
• quedarse o ponerse rígido Erot.62.9.
ἀπο·σκληρύνω, rendre dur, Hpc. 204c ; au pass. devenir dur, Arstt. Mir. 81, 3 ; Th. C.P. 3, 16, 2.
ἀποσκληρύνω, abhärten, Theophr.; ἀπεσκληρυμμένον στέρφος αἰγός Leon.Tar. 11 (VI.298).