ἀποσκοτόομαι
ἀποσκοτόομαι, to be darkened, blinded
ἀποσκοτ-όομαι,
- to be darkened, blinded, ὑπὸ λιγνύος Plb. 1.48.6; of the mind, Ath. 10.446b; σελήνη ἀποσκοτοῦται Eust. 1769.19; ἀποσκοτοῦσθαι τὰς ὄψεις Plu. Sert. 17, Sch. Pi. P. 4.89.—The Act. only in Poll. 1.118, ἀ. τὰ ὄμματα.
- II to be shaded off, in painting, Ar. Fr. 712.