ἀποτυχής
ἀποτυχής, missing
ἀποτῠχ-ής, ές,
- missing, Pl. Sis. 391c (Comp.).
fallido, sin posibilidades de éxito
ἀποτυχέστερος ... τοῦ μὴ ὄντος
ἀπο·τυχής, ής, ές [ῠ] (seul. au cp. -έστερος) qui se trompe ou échoue, Plat. Sis. 391d.
Étym. ἀποτυγχάνω.
ἀποτυχής, ές, im Kompar. τοῦ μὴ ὄντος, verfehlend, (Plat.) Sisyph. 391d.