ἀποτρύχω
ἀποτρύχω [ῡ],
- = sq., τινὰ πόνοις Ph. 2.231:—Pass., ib. 288, Plu. Ant. 24; of land, Ph. 2.371. (The form -χόομαι is dub. in Plu. Ant. 38.)
fatigar, agotar
πόνοις ... τοὺς ἱερέας
ἱερὰ χώρα ... ἀποτρυχομένη
ἀπο·τρύχω [ῡ] c. le suiv. Plut. Ant. 24 ; Phil. 2, 371.
ἀποτρύχω, = ἀποτρύω, Plut. Ant. 24.
ἀποτρύχω
ἀποτρύ_ω
- = ἀποτρύω, Plut.