ἀποτυχία
ἀποτυχία, failure
- failure, Democr. 243, Din. 1.29 (as v.l.), Plb. 5.98.5, Phld. Rh. 1.73 S., J. AJ 16.9.1, etc.: c. gen., failure to obtain, στεφάνου, ὕδατος, Artem. 5.78.
fracaso
ἐν δὲ ἑκάστῃ ἀποτυχίῃ τὸ πονεῖν ... ἀνιηρόν
οὐ δεῖ λυπεῖσθαι ἐπὶ ταῖς ἀποτυχίαις
• c. gen. subjet. fracaso, fallo
ἄλλων ... ἀποτυχίαι
los fallos de otrosἀ. τῆς κλήσεως
fracaso de la invocación
• c. gen. obj. fracaso, no consecución
τῶν ἐπινοηθέντων
γάμου
ἀ. ὕδατος ... ἀ. στεφάνου
πέψεως
τῶν χρημάτων
φιλοκύνηγον δ' οὖσαν ἐν ταῖς ἀποτυχίαις ἀνθρώπους ἀντὶ τῶν θηρίων κατατοξεύειν
(dice que) siendo aficionada a la caza, cuando no la encontraba, disparaba contra los humanosτῆς εὐθείας ὁδοῦ