ἀπόταφος
ἀπόταφος, not buried in one’s ancestral tomb
ἀπότᾰφος, ον,
- not buried in oneʼs ancestral tomb, Din. Fr. 16.5.
- II buried separately, IG 12(1).656 (Rhodes), Hsch., EM 131.43.
1 privado de sepultura Din.Fr.16.2.
2 enterrado aparte, IG 12(1).656 (Rodas), Hsch., EM 131.43G.
ἀπό·ταφος, ος, ον [τᾰ] privé de sépulture, Din. (Harp.).
Étym. ἀ. τάφος.
ἀπόταφος, ausgeschlossen von den Gräbern der Vorfahren, Din. bei Harp.; B.A. 437.