ἀρίδακρυς
ἀρίδακρυς, much weeping, very tearful
ἀρῐ-δακρῠς, υ, gen. υος,
- very tearful, γόος A. Pers. 947 (lyr.); of persons, Arist. HA 608b9, Pr. 953b11: prov., ἀριδάκρυες ἀνέρες ἐσθλοί Sch. Ven. Il. 1.349; but in bad sense, Ph. 2.269.
1 abundante en lágrimas
γόος
2 de pers. que llora mucho, dado al llanto
γυνὴ ἀνδρὸς ... ἀρίδακρυ μᾶλλον
ἀριδάκρυες ἀνέρες ἐσθλοί
ἀγαθοὶ δ' ἀριδάκρυες ἄνδρες
• peyor.
γενόμενος φιλήδονος ... ἔσει ... ἀ.
ἀρί·δακρυς, υς, υ [ᾰῐδᾰ̄ῠ]
1 accompagné de larmes abondantes, Eschl. Pers. 947 ||
2 qui pleure abondamment, Arstt. H.A. 9, 1, 1 ; Probl. 30, 1, 7.
Étym. ἀρι-, δάκρυ.
ἀρίδακρυς, υος, sehr tränenreich, γόος Aesch. Pers. 910 ; ἀγαθοὶ δʼ ἀριδάκρυες ἄνδρες Zen. 1.14. Vgl. Schol. Il. 19.5.
ἀρίδακρυς
δάκρυ
- much weeping, very tearful, Aesch.