ἀρίδηλος
ἀρίδηλος, very distinct, far seen
- clear, distinct, far seen, Ὄσσα Simon. 130, cf. Arat. 94; bright, Ἀνταύγης Orph. Fr. 237; ἀρίδηλον μνᾶμα IG 7.52 (Megara), cf. Charito 4.1.
- II manifest, τάδε γὰρ ἀ. Hdt. 8.65, Ph. 1.276, al., Porph. Chr. 35: Comp., Ph. 1.331: Sup., ib. 690; also f.l. for ἀΐδηλα in Tyrt. 11.7.
- III conspicuous, magnificent, ἀγῶνα τῶν πρόσθεν -ότερον Arr. An. 7.14.10; famous, Eun. VS p.456 B. (Comp.). Adv. -λως Them. Or. 2.26c, Sch. Ar. Pl. 948: Comp., Ph. 1.451: Sup. -ώτατα (sic) Hsch.—Ep., Ion., and later Prose.
I
1 muy visible, que se ve desde lejos
Ὄσσα
Ἀρκτοφύλαξ
Ἀνταύγης
μνᾶμα
τάγος
σῆμα
ἀστήρ
Εἰραφιώτης ἀστράπτων ἀρίδηλος
• que se oye a lo lejos, penetrante, claro
ἰωή
2 distinguido, famoso
Διονύσιος
Ἠελίου γενεή
γένεσις
ἀγών
ἔργα
3 claro, evidente
τάδε γὰρ ἀρίδηλα
τῷ δὲ θεῷ ... πάντα ἀρίδηλα
παραδείγματα
μαρτυρία
θεῶν ... ὁμοκλή
• neutr. compar. como adv.
ἀριδηλότερον τὰ γράμματα ἐξηγούμενος
II adv. -ως clara, evidentemente Sch.Ar.Pl.948, Hsch.
- Ivery distinct, far seen, Simon.
- IIquite clear, manifest, Hdt.