ἀριήκοος
ἀριήκοος, much heard of
ἀρῐήκοος [ᾰ], ον,
- much heard of, Call. Del. 308.
- II Act., far-hearing, hearing readily, A.R. 4.1707, Dam. Isid. 279; οὖας Procl. H. 2.14.
1 muy afamado, célebre
ἄγαλμα Κύπριδος
διανοίας ὑποδοχή
2 que oye fácilmente, propicio de Apolo, A.R.4.1707,
οὖας
• obediente
(πώεα) φθογγῆς ἡμετέρης ἀριήκοα
ἀρι·ήκοος, ος, ον [ᾰ]
1 dont on entend beaucoup parler, célèbre, Call. Del. 308 ||
2 qui entend ou écoute facilement, docile, A. Rh. 4, 1707.
Étym. ἀρι-, ἀκούω.
ἀριήκοος, 1) sehr hörbar, sehr berühmt, Callim. Del. 308 ; Ap.Rh. 4.1706.
2) leicht hörend, gehorsam, Nonn.
2) leicht hörend, gehorsam, Nonn.