ἀσμενιστέον
ἀσμενιστέον, one must take
ἀσμεν-ιστέον,
- one must take a thing gladly, Hp. Dent. 25, Gal. 8.816, 10.648.
hay que acoger con satisfacción
πάντως ἀ.
κατὰ τὴν συστολὴν ἡ ἀφή, εἴ γε ἀ. ἐστί
ἀσμενιστέον, vb. d’ἀσμενίζω, Hpc. 268, 1.