ἀσυκοφάντητος
ἀσυκοφάντητος, not plagued by informers, not calumniated
ἀσῡκοφάντητος, ον,
- not plagued by informers, Aeschin. 3.216, Plu. Amat. 2.756d; ἑορτή OGI 383.157 (Commagene, i B. C.); πενία ἀ. κτῆμα Secund. Sent. 10; free from misrepresentation, Onos. Praef. 10.
- II unexceptionable, BGU 1059.8 (Aug.), Luc. Hist.Conscr. 59, Salt. 81.
- III Adv. -τως without quibbling, Phld. Rh. 1.8 S., Plu. Vit.pud. 2.529d.
I libre de denuncias o críticas
τόπος
• de abstr.
ἑορτή
πίστις
ἀσυκοφάντητον κτῆμα
• de pers.
τούτου δὲ γενομένου ἔσομαι ἀ.
οὐδέν' ἀσυκοφάντητον οὐδ' ἀβασάνιστον ἀπολείψεις
ἀνήρ
II adv. -ως
1 de manera simplista
λαμβάνειν ἀ.
2 sin ambigüedad Plu.2.529d
• sin intrigas o delaciones
ἐπὶ τῶν ἀ. τὰ πράγματα ἐπιτελούντων
ἀ·συκοφάντητος, ος, ον [ῡ] non dénoncé, non calomnié, d’où irréprochable, Eschn. 84, 44 ; Plut. Luc.
Étym. ἀ, συκοφαντέω.
ἀσυκοφάντητος, [ῡ], nicht von Sykophanten angeklagt, nicht verleumdet, Aeschin. 3.216 Luc. Salt. 81 Plut. adv. vit. pud. 2.
ἀσυκοφάντητος
συκοφαντέω
- not plagued by informers, not calumniated, Aeschin., Luc.