ἀσυμπέραντος
ἀσυμπέραντος, inconclusive
ἀσυμ-πέραντος, ον,
- inconclusive, Arist. Ph. 186a25.
no concluyeme
ἡ λύσις
ἀ·συμπέραντος, ος, ον, non concluant, Arstt. Phys. 1, 3, 4.
Étym. ἀ, συμπεραίνω.
ἀσυμπέραντος, unvereinbar, nicht folgerichtig, Arist. phys. 1.3.4.