ἀτάσθαλος
ἀτάσθαλος, presumptuous, reckless, arrogant
- reckless, presumptuous, wicked, of men, ἀνέρα . . ἀ. ὀβριμοεργόν Il. 22.418; ἀ. ἀνδρὶ ἔοικας Od. 8.166, etc.; so in Hdt., ἄνδρα ἀνόσιόν τε καὶ ἀ. 8.109; ἀνὴρ δεινὸς καὶ ἀ. 9.116, cf. Him. Ecl. 13.28, al.
- 2 of menʼs acts, words, etc., Τρωσὶν τῶν μένος αἰὲν ἀ. Il. 13.634; λίην γὰρ ἀ. ὕβριν ἔχουσιν Od. 16.86; ἄνδρες δραῖσιν ἀτάσθαλα Alc. Supp. 27.11; λέγειν βάρβαρά τε καὶ ἀ. Hdt. 7.35; ἔρδειν πολλὰ καὶ ἀ. Id. 3.80; πρῆγμα ἀ. ποιήσαντες ib. 49; ἀ. οὐδὲν ἔρεξας Theoc. 22.131.—Ep., Aeol., and Ion. word, used for comic effect by Strato Com. 1.38; also in later Prose, Luc. Cont. 3, Arr. An. 6.27.4, etc.—In EM 261.56 also ἀτασθάλεος, ον.
1 insolente, violento, que trae el mal consigo de pers. y personif.
ἀνέρα τοῦτον ἀτάσθαλον ὀβριμοεργόν
ἀτασθάλῳ ἀνδρὶ ἔοικας
πατρὸς ἀτασθάλου
(Ἔρωτες) ὑβρισταὶ καὶ ἀτασθάλου
ἀνὴρ ἄδικος καὶ ἀ.
ἄνδρα ... ἔοντα ἀνόσιόν τε καὶ ἀτάσθαλον
• de sus acciones, palabras, etc.
μένος
ὕβρις
ἀτάσθαλα μηχανάαται
λέγειν βάρβαρά τε καὶ ἀτάσθαλα
πρῆγμα ἀτάσθαλον ποιήσαντες
• neutr. plu. como adv. violentamente
ζήλῳ μαργαίνουσαν ἀτάσθαλα
ἀτάσθαλα λωβήσαιτο
2 de concr. criminal
φάρμακα
ἔδνον
3 de un caballo indómito Them.Or.1.13c.
•Etim. desc. Se ha intentado derivarlo de ἄτας θάλλων y de ἄτας *θάλος pero ἄτη tiene ᾱ, lo cual dificulta la hipótesis.
-ον.
- 1
Reckless, careless of consequences, ungoverned Il. 22.418: Od. 7.60, Od. 8.166, Od. 24.282.
- 2
Of character, deeds, etc., displaying such characteristics: μένος Il. 13.634. Cf. Od. 16.86, Od. 22.314, Od. 24.352.
- 3
In neut. ἀτάσθαλον
, a deed displaying such characteristics: οὔ ποτʼ ἀ. ἄνδρα ἐώργει Od. 4.693.In neut. pl. ἀτάσθαλα, such deeds: ἀ. μηχανόωντο Il. 11.695. Cf. Od. 3.207, Od. 16.93, Od. 17.588, Od. 18.139, 143, Od. 20.170, 370, Od. 22.47.
- 1
a ti te suplico, paciente, astuta, presuntuosa
- presumptuous, reckless, arrogant, Hom., Hdt.