ἀταρπός
ἀταρπός, by-path, path
ἀ·ταρπός, οῦ (ἡ) [ᾰτ] c. ἀτραπός, Il. 17, 743 ; Od. 14, 1.
ἀταρπός, ἡ, ion. = ἀτραπός, Od. 14.1, Il. 17.743 ; Anacr. 53.12.
ἀταρπός
-οῦ, ἡ
[metathesis of ἀτραπός. See ἀτραπιτός.]
A path way or path (cf. ἀταρπιτός.) Il. 17.743: Od. 14.1.
ἀταρπός : by-path, path, Il. 17.743 and Od. 14.1.