ἀτάρμυκτος
ἀτάρμυκτος, unwincing, unflinching
ἀτάρμυκτος, ον,
- unblenching, unflinching, ὄμμα Euph. 124; φρενὸς οἶστρος Nic. Al. 161.
que no teme, intrépido
ὄμμα
ἀταρμύκτῳ φρενὸς οἴστρῳ
•V. ταρμύσσω.
ἀ·τάρμυκτος, ος, ον, qui ne tremble pas, ferme, Nic. Al. 161 ; cf. ἀτάρβηκτος.
Étym. ἀ, ταρμύσσω.
ἀτάρμυκτος, unerschrocken, Euphor. bei EM.; Nic. Al. 161.
ἀτάρμυκτος
Deriv. unknown.
- unwincing, unflinching, Pind.