ἀτοπία
ἀτοπία, a being out of the way
- being out of the way, hence,
- 1 absurdity, Ar. Ra. 1372; of persons, Id. Ach. 349; singularity, Pl. Smp. 215a; of sounds or words, uncouthness, D.H. Comp. 12.
- 2 extraordinary nature, νοσήματος Th. 2.51; τῶν τιμωριῶν Id. 3.82; τοῦ πάθους Pl. Phdr. 251d.
- 3 logical absurdity, S.E. P. 3.240.
- 4 wickedness, misdeed, LXX Ju. 11.11: pl., Phld. Vit. p.34 J.
I
1 de abstr. y n. de acción rareza, anomalía, particularidad c. gen.
τοῦ νοσήματος
τοῦ πάθους
τῶν τιμωριῶν
τὴν περὶ ἑκάτερον τῶν λεχθέντων ἀτοπίαν ἐκπέφευγε
• extrañeza de prodigios
ἀτοπίαι τερατολόγων τινῶν φύσεων
τέρας νεοχμόν, ἀτοπίας πλέων
• acontecimiento raro, extraño
τί γὰρ καὶ ἔδει ποιεῖν ἀτοπίαν τοσαύτην ὁρῶντας;
ὦ τῆς ἀτοπίας, διέδρακεν ἡμᾶς ὁ μοιχός
• absurdo
(τῶν καλουμένων ἁρμονικῶν) ἀ. τοῦ τρόπου
τοῦ πράγματος
περὶ τὸν λόγον ἀ.
• dicho de sonidos o palabras disposición absurda D.H.Comp.12.3.
2 ref. a pers., sus actos o sus comportamientos carácter absurdo, extravagancia, locura
διὰ τὴν ἀτοπίαν τῶν δημοτῶν
οὐ γὰρ ῥᾴδιον τὴν σὴν ἀτοπίαν ... καταριθμῆσαι
τοῦ συγγραφέως
τὴν τῶν βίων ἀτοπίαν
τοῦ ἀνθρωπείου γένους
II en sent peyor.
1 desavenencia, desconfianza
τὴν ὑποικουρουμένην ἀτοπίαν ἐν αὐτοῖς
2 maldad, pecado
ποιεῖν ἀτοπίαν
• monstruosidad, horror
ὀπτωμένων ἀνθρωπείων σωμάτων ... ἀτοπία τοῦ καπνοῦ
ἀ.· αἰσχρότης. πονηρία
1) das Auffallende, Ungewöhnliche, τιμωριῶν Thuc. 3.82 ; πάθους Plat. Phaedr. 251d ; Plut. Cor. 23 u. öfter.
2) Wunderlichkeit, Plat. Symp. 215a ; Widersinnigkeit, Widerspruch, Verkehrtheit, Pol. 8.11, 12.22 u. Sp., die es auch für Schlechtigkeit brauchen.
- a being out of the way, and so:
- 1extraordinary nature of a thing, Thuc.
- 2strangeness, oddness, eccentricity, Ar., Plat.