ἀτονία
ἀτονία, slackness, enervation, debility
- slackness, enervation, debility, Hp. Aër. 20; laziness, Epicur. Nat. 54 G.; ψυχῆς Plu. Vit.pud. 2.535d; ἀσθένεια καὶ ἀ. Luc. Nigr. 36; ἰνῶν ἀ. καὶ τρόμος Phld. Acad.Ind. p.76 M.; as Stoic term, lack ofτόνος (q.v.), Chrysipp.Stoic. 3.120, 123, Arr. Epict. 2.15.4, etc.; in oratory, lack of vigour in delivery, Hermog. Inv. 4.
1 en sent. fís. flojedad, falta de vigor, debilidad
οὐ γὰρ δύνανται τοῖς τόξοις ξυντείνειν ... ὑπὸ ὑγρότητος καὶ ἀτονίης
ἰν(ῶ)ν (ἀ)τονίαν
ὑπὸ γὰρ ἀσθενείας καὶ ἀτονίας οὐδὲ ἀφικνεῖται τὰ βέλη αὐτοῖς πρὸς τὸν σκοπόν
στομάχου
• op. εὐτονία falta de tensión entre los estoicos ref. tanto al cuerpo como al alma (cf. καθάπερ γὰρ καὶ ἐπὶ τοῦ σώματος θεωρεῖται ἰσχύς τε καὶ ἀσθένεια, εὐτονία καὶ ἀ.
• impotencia sexual
ἐπεὶ οὐκ εὖ διέκειτο πρὸς τὰ ἀφροδισία ... δι' ἀτονίαν
• falta de resistencia
καὶ οὐκ ἀντέχει τῶν ξύλων ἡ ἀ. πρὸς τὴν τοῦ βάρος προσβολὴν ὑποκλάζουσα
• poca fuerza
(τοῦ ὕδατος)
2 en sent. moral debilidad, falta de firmeza
οὐ μαχόμεθα τοῖς ἔθ[ισμ]α καὶ οὐ τὴν ἀτονίαν ἔχουσ[ιν
ἀ. ψυχῆς
ὑπὸ ἀτονίας καὶ μικροψυχίας
• falta de fuerza en ret. torpeza de un orador, Hermog.Inu.4.3,
ἀ. τῆς ἑρμηνευτικῆς δυνάμεως
διὰ τὴν ἀσθένειαν καὶ ἀτονίαν τοῦ λογισμοῦ