ἄτοκος

I

1 que no ha parido γίνεται δὲ πάντα μᾶλλον τῇσιν ἀτόκοισιν Hp.Mul.1.62, Epid.6.7.8, τρίβων γὰρ οὐκ εἴμ', ἄ. οὖσ' ἐν τῷ πάρος E.El.1127.

2 estéril ἄτοκοι ἐκ ... ταύτης τῆς νούσου γίνονται Hp.Nat.Mul.14, cf. 21, Mul.1.63, Steril.230, ἡ προτέρη γυνὴ τὸν πρότερον χρόνον ἄ. ἐοῦσα τότε κως ἐκύησε Hdt.5.41, ταῖς δι' ἡλικίαν ἀτόκοις Pl.Tht.149c, de animales ἡμίονος ἄ. Arist.APr.67^a35.

II que no produce interés del dinero τῶν ἄλλων ἀτόκων χρημάτων Pl.Lg.921c, Arist.Oec.1250^a11, cf. OGI 46.6 (Halicarnaso III a.c), δραχμὰς ἀτόκους POxy.729.16 (II d.C.), de un anticipo o préstamo ἔχειν παρὰ Ζήν[ω]νος πρόδομα ἄτοκον BGU 1262.17 (III a.C.), cf. IG 7.3172.20 (Orcómeno III a.C.)

• subst. neutr. ὅσοι ἂν προδανείσωσιν ἄτοκα OGI 46.6 (Halicarnaso III a.C.), de cantidades de trigo como pago de un arrendamiento πυροῦ ἀρτάβας ... ἀτόκους BGU 1005.3 (III a.C.)

• neutr. como adv. sin interés ἐδάνεισε] ... ἄτοκον ἀργυρίου ... δραχμάς PHib.89.8 (III a.C.), ἐδάνεισεν ... δραχμὰς δισχιλίας ἄτοκα εἰς ἡμέρας τριάκοντα PAmh.50.10 (II a.C.), cf. PGrenf.1.18.13, 2.18.9 (ambos II a.C.).