ἄτρακτος
ἄτρακτος, a spindle; arrow
- spindle, ἄτρακτον στρέφειν Hdt. 5.12, cf. 4.34, 162, Pl. Plt. 281e, etc.; λίνου μεστὸν ἄ. Ar. Ra. 1348 (lyr.); Ἀνάγκης ἄ. Pl. R. 616c; τῶν Μοιρῶν Arist. Mu. 401b15, cf. IG 12(7).447 (Amorgos).
- II arrow, ἄ. τοξικός A. Fr. 139; ἄ. alone, S. Ph. 290, Tr. 714. In this sense specially Lacon., Th. 4.40.
- III upper part of a shipʼs mast, Poll. 1.91.
- IV spindle-shaped cautery, Hp. Int. 28, Vid.Ac. 4. (Cf. ἀτρεκής, Lat. torqueo.)
1 huso
(πλόκαμον) περὶ ἄτρακτον εἱλίξασαι
ἄτρακτος χρύσεος
ἡ γυνὴ στρέφουσα τὸν ἄτρακτον
λίνου μεστὸν ἄτρακτον
γυνὴ ἐξεπίεσε λίθον ὅσον σπόνδυλον ἀτράκτου
• mit. utilizado por Ἀνάγκη Pl.R.616c, cf. 617c, Plot.2.3.9, 15, 3.4.6, por las Moiras, Arist.Mu.401b15,
ὦ Μοίρας ἄτρυτοι ἀνανκαστῆρες ἄτρακτοι
Μοιριδίης ... ἄτρακτος ἀνάγκης
2 cirug. cauterio
καῦσαι χρὴ ... πυξίνοις ἀτράκτοισι
3 flecha, dardo
πληγέντ' ἀτράκτῳ τοξικῷ τὸν αἰετόν
νευροσπαδὴς ἄ.
τὸν γὰρ βαλόντ' ἄτρακτον οἶδα
πολλοὶ δ' ἀτράκτων τοξόται
ἀπεκρίνατο ... ἂν ἄξιον εἶναι τὸν ἄτρακτον, λέγων τὸν οἰστόν
(Ἔρως) ἰάλλει ἄτρακτον
4 cofa de un navío
(καλεῖται) τὸ δὲ ὑπὲρ τὴν κεραίαν ἄτρακτος
•Rel. c. ai. tarku- ‘rueca’, lat. torqueo de una raíz *treku̯- / troku̯- c. pérdida del apéndice labial de la ku̯- en gr., cf. tb. alb. tjerr- ‘hilar’.
1. spoel (bij het weven).
2. pijl.
1) die Spindel, Her. 5.12 ; Plat. Polit. 281e u. Folgde ; πολυδινής Archi. 11 (VI.39); Ἀνάγκης Plat. Rep. X.616c ; übh. worum sich etwas dreht.
2) Pfeil, von der ähnlichen Gestalt, Aesch. frg. 116 ; Soph. Phil. 290, Tr. 711 ; ἀτράκτων τοξόται Eur. Rhes. 312 ; auch in Prosa ; Thuc. 4.40 steht aber bei τὸν ἄτρακτον – λέγων τὸν ὀϊστόν, also vielleicht lakon.; vgl. ἠλακάτη.
3) nach Poll. 1.91, der oberste Teil der Segelstange.
- Ia spindle, Hdt., Ar., etc.
- IIan arrow, Soph.; cf. ἠλακάτη.