ἀτόρητος
ἀτόρητος, not to be pierced, invulnerable
ἀτόρητος, ον,
- not to be pierced, invulnerable, Nonn. D. 14.380.
impenetrable, invulnerable
ταυρείην ἀτόρητον ἀπεφλοίωσε
ἀ·τόρητος, ος, ον, qu’on ne peut percer, invulnérable, Nonn. D. 14, 380.
Étym. ἀ, τορεῖν.
ἀτόρητος, nicht zu durchbohren, Nonn. D. 14.380.