ἀφάρμακτος
ἀφάρμακτος, unanointed
ἀφάρμακ-τος, ον,
- unanointed, Nic. Th. 115; unpoisoned, κύλιξ ἀ. Luc. DMort. 17[7].2.
I no ungido con algún fármaco
ἀφαρμάκτῳ χροΐ
II
1 no envenenado
κύλιξ
ποταμός
2 inmune al veneno
ἀφάρμακτοι ... τὴν φύσιν εἰσίν
ἀ·φάρμακτος, ος, ον, non empoisonné, Nic. Th. 115 ; en parl. d’une coupe, Luc. D. mort. 7, 2 ; de traits, Str. 499.
Étym. ἀ, φαρμάσσω.
ἀφάρμακτος, nicht vergiftet, κύλιξ Luc. Mort.D. 7.2 ; Nic. Ther. 115.